Należy zapewnić odpowiedni nawiew powietrza zewnętrznego, na przykład poprzez montaż nawietrzaków. Zamontowanie ich w łazience spowodowałoby jej szybkie wychłodzenie. Dlatego najlepiej zamontować je w innym pomieszczeniu, a drzwi łazienki wyposażyć w odpowiednią kratkę. Prawidłowo działająca wentylacja grawitacyjna nawiewna powinna zapewnić przepływ zużytego powietrza z pomieszczeń najczystszych (pokoje) do najbardziej zanieczyszczonych (łazienka, kuchnia). Aby był możliwy przepływ tego powietrza należy stosować otwory wyrównawcze ponad drzwiami lub w ich górnej części, lub pomiędzy dolną krawędzią drzwi, a podłogą (przekrój netto ~80 cm2). Dopływ powietrza wewnętrznego do łazienek, ustępów, bezokiennych kuchni lub innych pomieszczeń pomocniczych powinien być zapewniony przez otwory w dolnej części drzwi. Przekrój netto tych otworów powinien wynosić ~220cm2. Jeżeli mieszkanie nie będzie wyposażone w odpowiednie otwory nawiewne i wywiewne, to nigdy wentylacja grawitacyjna nie będzie działała prawidłowo. Gdy w/w warunki mamy spełnione, a mimo to występuje ciąg wsteczny w kanałach wentylacyjnych, to przyczyną może być nieprawidłowe usytuowanie wylotów kominów względem połaci dachu lub zawirowania wywołane wiatrem. Jedynym rozwiązaniem jest odpowiednie przedłużenie komina i zastosowanie nasady kominowej.

Może się zdarzyć sytuacja, że kanał wywiewny będzie pełnił rolę otworu nawiewnego. Najczęściej sytuacja taka występuje w łazience wyposażonej w gazowy przepływowy podgrzewacz wody i kratkę wentylacyjną wywiewną. Powietrze z łazienki pobierane jest do spalania paliwa, a jego niedobór jest uzupełniany kratką wentylacyjną wywiewną.

W budownictwie mieszkaniowym nawietrzaki powinno się montować w pomieszczeniach nie posiadających otworów wentylacji wywiewnej, najczęściej w pokojach gościnnych. Urządzenie to powinno być zamocowane nad oknem na wysokości umożliwiającej bezproblemową regulację, a jednocześnie minimalizującej efekt „zawiewania” chłodnym powietrzem (by nawiewane powietrze w sposób naturalny mieszało się z ciepłym powietrzem w mieszkaniu).

Wentylacja hybrydowa to nowa jakość na polskim rynku wentylacyjnym. Pojęcie to oznacza w skrócie wentylację dwubiegunową: naturalną (podczas gdy naturalny ciąg kominowy jest wystarczający, lub gdy warunki zewnętrzne są dobre i odpowiednia siła wiatru wytwarza taki ciąg) oraz wymuszoną (wentylator napędzany silnikiem elektrycznym – gdy warunki dla zaistnienia wentylacji grawitacyjnej są niewystarczające). Nowością na Polskim rynku jest nasada Turbowent wyposażona w układ napędzający turbinę do ustalonego przez użytkownika poziomu w momencie osłabienia ciągu. Rozwiązanie takie zapewnia optymalizację zużycia energii elektrycznej do wentylacji i zarazem gwarantuje właściwy poziom wentylacji bez względu na warunki zewnętrzne.

Termorenowacja budynku jako „produkt uboczny” powoduje znaczny wzrost szczelności budynku, uniemożliwiający infiltrację świeżego powietrza z zewnątrz, a także uniemożliwia odprowadzenie wytworzonej w budynku pary wodnej na zewnątrz. Z reguły stanowi ona też początek problemów z wentylacją budynku jako, że zostaje zachwiany bilans przepływu powietrza przez budynek. Świeże powietrze potrzebne jest nie tylko do poprawnej wentylacji, ale także do spalania gazu w urządzeniach grzewczych i drewna w kominku. Brak znajomości zmian w wentylacji po termomodernizacji skutkuje zawsze problemami po jej zakończeniu i koniecznością modernizacji systemu wentylacji. Zachwianie bilansu powietrza wentylacyjnego zawsze występuje po stronie ilości powietrza doprowadzonego do budynku, a jego zwiększenie umożliwiają nawietrzaki montowane w odpowiednich miejscach budynku. Celem nadrzędnym jest znalezienie kompromisu między oszczędnościami wynikającymi z termorenowacji budynku i ograniczeniem zużycia energii do ogrzewania a poprawną wentylacją, a co za tym idzie komfortem i zdrowiem mieszkańców.

Kominek, jako urządzenie grzewcze zużywa podczas pracy duże ilości powietrza. Przy wkładach zamkniętych około 10 m3/kg drewna, a przy kominkach z otwartą komorą spalania jeszcze więcej, bo przez otwór czołowy kominka przepływa powietrze z prędkością 0,2-0,3 m/s. Dlatego przy montażu kominka regułą jest instalowanie układu doprowadzania świeżego powietrza z zewnątrz. Układ doprowadzający zaczyna się zewnętrzną czerpnią powietrza a kończy kratką nawiewną umieszczoną pod kominkiem, ze względu na stosunkowo duże ilości przepływającego powietrza unika się w ten sposób przeciągów. Pokój, w którym znajduje się kominek powinien również posiadać kratkę wentylacyjną grawitacyjnej wentylacji wywiewnej.

Poprawny pomiar ciągu kominowego wentylacji można dokonać używając anemometru. Można nim określić prędkość przepływu powietrza w otworze kratki wywiewnej w m/s. Znając pole powierzchni przekroju kratki w m2 można obliczyć ilość usuwanego powietrza w ciągu jednej godziny: Q [m3/h] = V [m/s] * S [m2] * 3600. Ilość powietrza powinna być zgodna z przewidzianą w PN-83/B-03430, a praktycznie nie powinna być niższa niż objętość pomieszczenia w którym znajduje się badana kratka wentylacyjna (daje to 1 wymianę powietrza na godzinę). Wartość zbyt niska nie zapewnia wystarczającej wentylacji, zbyt wysoka powoduje niepotrzebne wychładzanie pomieszczeń.

Teoretycznie największe problemy z wentylacją pomieszczeń powinny występować w lecie. Wtedy to gradient temperatury jest odwrotny (na zewnątrz jest cieplej niż wewnątrz budynku) i ciąg kominowy powinien być wsteczny. Tak zresztą jest faktycznie ale problem jest niezauważalny ze względu na bardzo popularną w Polsce wentylację poprzez uchylanie okien. Taka „odwrócona” wentylacja zgodna z prawami fizyki działa całkiem skutecznie. Problem pojawia się jesienią, gdy zaczynają się pierwsze chłody i uszczelnienie mieszkania poprzez zamknięcie okien. Włącznie urządzeń grzewczych jeszcze bardziej pogarsza sytuację zmniejszając gwałtownie ilość dostępnego do wentylacji powietrza. Problem zbyt dużej szczelności mieszkań przekłada się bezpośrednio na problemy z wentylacją, im większa szczelność tym większe problemy. Jedynie zrównoważenie bilansu powietrza w pomieszczeniach może zapewnić poprawną wentylację, zarówno grawitacyjną jak i mechaniczną.

Najczęściej występującymi zakłóceniami występującymi w wentylacji grawitacyjnej wywiewnej jest ciąg wsteczny w kratkach wywiewnych. Ciąg wsteczny powstaje w momencie, gdy w pomieszczeniu wentylowanym powstaje podciśnienie lub silny wiatr wytwarza nadciśnienie w przewodzie kominowym. Zjawisko to nasiliło się zwłaszcza w ostatnich czasach w nowo budowanych lub modernizowanych budynkach. Przyczyną tego zjawiska jest ocieplanie budynków i wymiana stolarki okiennej. Zapomina się o tym, że prawidłowo działająca wentylacja grawitacyjna wywiewna powinna mieć odpowiednio zorganizowany nawiew do pomieszczeń. Musi być zachowany bilans powietrza, czyli ilość powietrza nawiewanego musi być równa ilości powietrza wywiewanego i tego potrzebnego do spalania paliw w domowych urządzeniach grzewczych. Naturalny ciąg kominowy jest w dużym stopniu zależy od różnicy temperatur na zewnątrz i wewnątrz mieszkania, wysokości i pola poprzecznego przekroju komina. Intensywną wymianę powietrza można uzyskać zwłaszcza zimą przy dużej różnicy temperatury. Dla prawidłowego działania wentylacji wywiewnej trzeba zadbać o odpowiednie otwory doprowadzające świeże powietrze zewnętrzne.